Een jaar geleden ben ik bij mijn vriend ingetrokken in zijn bovenwoning aan één van de drukste straten van Utrecht. Je verwacht het niet als je aan die drukke straat voor ons huis staat, maar aan de achterkant hebben we een klein paradijsje op ons zeer ruime dakterras, ik zou haast zeggen daktuin. Mijn vriend woont hier al een jaar of 5 en heeft, behalve het noodzakelijk onderhoud, weinig aan de tuin gedaan. Dus begon ik vorig jaar lente aan het opknappen van de tuin. Al jaren heb ik de wens om een eigen moestuin te hebben, omdat het me ontzettend leuk lijkt om (in ieder geval gedeeltelijk) te kunnen eten uit eigen tuin. Na jarenlang op kamers te hebben gewoond waar ik niet eens een ‘buiten’ had, ging ik nu dus samenwonen met iemand met een dakterras.
Even dacht ik dat dat nu ook weer niet ging lukken om een moestuin aan te leggen, omdat me dat gewoonweg onmogelijk leek op een dakterras. Maar na wat speurwerk op internet vond ik een website over ’tuinieren op de vierkant meter’, afgeleid van het engelse Square Foot Gardening. Op deze website werd stap voor stap uitgelegd hoe je ook op een klein stukje, volop kan genieten van je eigen gekweekte groenten.
Er bestaan speciale bakken voor die je in verschillende tuincentra kan kopen, je kan zelf iets maken of gebruik maken van een bestaande ruimte, zoals ik heb gedaan. In de tuin was namelijk ooit een vijver geplaatst, die nu redelijk verwaarloost werd. 
De bak was vierkant, diep, bijna de hele in de zon en van alle kanten goed te bereiken, ideaal dus voor m’n moestuintje! Ik heb de vijver leeggehaald, in de bodem gaten gemaakt voor de afwatering. Want omdat het eerst een vijver was, zat de bak natuurlijk helemaal vol met vijverfolie, niet waterdoorlatend zeg maar! Ik heb de bodem vervolgens bedekt met een laag hydrokorrels, om er zeker van te zijn dat de aarde niet te nat zou worden. Vervolgens heb ik zakken potgrond bij het tuincentra gehaald. Volgens de meeste tuinders op internet moet je allerlei speciale soorten grond en toevoegingen gebruiken, maar ik besloot om het gewoon eerst maar eens te proberen met een gewone zak potgrond, aangevuld met een paar zakken kokospotgrond omdat ik er zeker van wilde zijn dat de aarde niet te nat zou worden. Daarna heb ik een verdeling gemaakt met behulp van latjes, om het een beetje overzichtelijk te houden allemaal. Enkele zaden konden zo de tuin in, andere heb ik eerst binnen in kweekbakje opgekweekt omdat het buiten nog te koud was. Het is een genot om de zaden na enige aandacht en geduld langzaam boven de grond te zien komen. De daaropvolgende weken ben ik bezig geweest met verpotten, planten ondersteunen met stokjes, dieven van tomatenplantjes en bij mooi weer de plantjes even buiten zetten zodat ze kunnen wennen aan de buitenlucht en sterker worden door de wind. Op een gegeven moment merkte ik dat wanneer ik elke dag een rondje langs alle plantjes maakte, ik uiteindelijk minder tijd kwijt was dan wanneer ik het één keer in de paar dagen deed.
Toen het mooie weer eindelijk echt goed doorzette ben ik begonnen met de sterkste en grootste plantjes naar de bak buiten te verplaatsen.
