Even Voorstellen.
Vanaf vandaag schrijf ik ( Sandra Filippo) voor het eerst een artikel voor tuinkriebels.nl
Het lijkt mij even logisch dat ik mezelf voorstel.
Wat ik met tuinen heb is: dat het gewoon altijd leuk blijft. Zet een pol in de tuin en elk jaar komt er gewoon weer iets uit groeien. Of je nu verdrietig, blij, treurig bent het maakt niet uit. De natuur doet gewoon zijn ding.
Tuinieren heb ik altijd leuk gevonden.
Op de basisschool kon je een schooltuintje huren, uiteraard heb ik dat gedaan.
Het begon en begint waarschijnlijk nog steeds met het zaaien van tuinkers bij de letter van je voornaam. En je moet natuurlijk wel wat zand bij zaad van de tuinkers doen anders is het zo verwaait of niet goed verdeelt.
Later toen ik verhuisde, op 11 jarige leeftijd kregen wij een tuin. Het eerste wat ik riep was, ik wil ook een stukje tuin. Die heb ik ook gekregen.
( Het was pakweg 1 meter breed en 8 meter lang, maar wat een plezier heb ik daar aan beleefd).
Het enige wat ik daar nog echt van weet is dat ik er een Cornus sanguinea heb geplant geplant. Uiteraard wist ik toen niet dat die plant zo heette. Het was voor mij gewoon een mooie heester die in de winter rode takken had.
Bomen, heesters, planten knollen en bollen die elk jaar toch gewoon die grond uitkomen, dat vind ik eigenlijk uniek.
Zeven jaar geleden ben ik begonnen met een hoveniers opleiding op het AOC Houten. Tegenwoordig heet het Wellantcollege. Ik ben er aan begonnen maar wel met het idee ik wil hier iets mee. Het was absoluut niet alleen maar hobby. Zomaar iets doen ligt niet in mijn aard. Als ik zeg dat ik ergens iets vanaf weet dan moet dat ook onderbouwt zijn en wil ik er echt voor staan.
De opleiding voor vakbekwaam hovenier duurde drie jaar en in maart voordat de eindexamens kwamen dacht ik, ik wil hier echt iets mee. Toen heb ik me laten inschrijven in de’ kamer van koophandel’ onder Pandras hovenier.
Tuinieren is en blijft erg leuk en hopelijk zijn er mensen genoeg te vinden die hetzelfde denken.
Een paar jaar verder en ik denk nog steeds; ja ik wil die enen absoluut fantastische tuin bij u in de tuin hebben. En denk daarbij altijd: een tuin leeft, nu is hij zo maar als ik er niets aan doe zal altijd de sterkste soort overleven.
Dus een tuin blijft altijd leven en wil je het precies houden zoals hij was bij de aanleg dan zul je aardig wat uurtjes in de tuin moeten werken. Dit is tegelijk ook het leuke ervan> Elk jaar zijn toch weer kleine nuance verschillen en zal de tuin je altijd blijven verrassen.
Met vriendelijke groeten
Sandra Filippo
